احادیث مربوط به انگور

احادیث مربوط به انگور

امام على عليه السلام
نعمَ الإِدامُ الخَلُّ يَكسِرُ المِرَّةَ ، ويُطفِئُ الصَّفراءَ ، ويُحيِي القَلبَ .
سركه ، نيكو خورشتى است؛ زرداب را مى‏شكند ، صفرا را فرو مى‏نشاند و قلب را زنده مى‏كند.
الكافي ، جلد ۶ ، صفحه ۳۲۹ ، حديث ۷ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۲۸۴ ، حديث ۱۹۲۴ كلاهما عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه‏السلام ، الخصال ، صفحه ۶۳۶ ، حديث ۱۰ عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عنه عليهم‏السلام ، مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۴۱۳ ، حديث ۱۴۰۰ عن الإمام الصادق عليه‏السلام وليس فيها «ويطفئ الصفراء» ، بحار الأنوار ،ج ۶۶ ، صفحه ۳۰۴ ، حديث ۱۷ وح ۲۲ دانش نامه احاديث پزشكي : ۱ / ۲۳۰
امام صادق عليه السلام :
الخَلُّ يُنيرُ القَلبَ .
سركه ، قلب را روشن مى‏كند.
المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۲۸۴ ، حديث ۱۹۲۵ عن رفاعة ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۳۰۲ ، حديث ۹ دانش نامه احاديث پزشكي : ۱ / ۲۳۰————-

امام صادق عليه السلام :
نِعمَ الإِدامُ الخَلُّ ؛ يَكسِرُ المِرَّةَ ، ويُحيِي القَلبَ ، ويَشُدُّ اللِّثَةَ ، ويَقتُلُ دَوابَّ البَطنِ .
سركه ، نيكو خورشى است . تلخه را مى‏شكند ، قلب را زنده مى‏سازد ، لثه را استحكام مى‏بخشد و جنبندگان شكم (کرم های شکم) را مى‏كُشد
.الدعوات ، صفحه ۱۴۶ ، حديث ۳۸۳ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۳۰۴ ، حديث ۱۷ دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۳۰۴—————————–

امام صادق عليه السلام :
الخَلُّ يَشُدُّ العَقلَ .
سركه ، عقل را استحكام مى‏بخشد .
الكافي ، جلد ۶ ، صفحه ۳۲۹ ، حديث ۲ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۲۸۲ ، حديث ۱۹۱۳ كلاهما عن سليمان بن خالد ، مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۴۱۳ ، حديث ۱۳۹۹ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۳۰۱ ، حديث ۱ دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۳۰۴—————————–
امام صادق عليه السلام :
الاِصطِباغُ بِالخَلِّ يَقطَعُ شَهوَةَ الزِّنى .
خورش ساختن سركه ، شهوت زنا را ريشه كن مى‏كند .
الكافي ، جلد ۶ ، صفحه ۳۳۰ ، حديث ۱۰ دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۳۰۴—————————–
امام صادق عليه السلام :
إنّا لَنَبدَأُ بِالخَلِّ عِندَنا ، كَما تَبدَؤونَ بِالمِلحِ عِندَكُم ؛ فَإِنَّ الخَلَّ لَيَشُدُّ العَقلَ .
ما با سركه آغاز مى‏كنيم ، چنان كه شما با نمك آغاز مى‏كنيد؛ چرا كه سركه ، عقل را استحكام مى‏بخشد.
الكافي ، جلد ۶ ، صفحه ۳۲۹ ، حديث ۵ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۲۸۳ ، حديث ۱۹۱۵ كلاهما عن إسماعيل بن جابر ، مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۴۱۳ ، حديث ۱۳۹۹ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۳۹۸ ، حديث ۱۶ دانش نامه احاديث پزشكي : ۱ / ۲۴۴—————————–

سركه در چه مواقعي مضر است:
مكارم الأخلاق
شَكا بَعضُهُم إلى أبِي الحَسَنِ عليه‏السلام كَثرَةَ ما يُصيبُهُ مِنَ الجَرَبِ ، فَقالَ : إنَّ الجَرَبَ مِن بُخارِ الكَبِدِ ؛ فَاذهَب وَافتَصِد مِن قَدَمِكَ اليُمنى ، وَالزَم أخذَ دِرهَمَينِ مِن دُهنِ اللَّوزِ الحُلوِ عَلى ماءِ الكَشكِ ، وَاتَّقِ الحيتانَ وَالخَلَّ . فَفَعَلَ فَبَرِئَ بِإِذنِ اللّه‏ِ تَعالى
كسى نزد امام كاظم عليه السلام، از فراوانى گَرى اى كه بدان مبتلا بود، اظهار ناراحتى كرد. فرمود : «گَرى ، از بخارِ جگر است . برو و پاى راست خود را رگ بزن و بر استفاده كردن از دو درهم روغن بادام شيرين ، همراه با آب كشك جو ، ملازمت كن و از [خوردن] ماهى و سركه نيز حذر كن» . آن مرد ، اين كار را انجام داد و به اذن خداوند عز و جل ، بهبود يافت
مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۱۷۶ ، حديث ۵۲۷ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۱۲۸ ، حديث ۹۰ دانش نامه احاديث پزشكي

كتاب من لا يحضره الفقيه به نقل از ابوسعيد خُدْرى:
أوصى رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ عليه‏السلام فَقالَ : يا عَلِيُّ : . . . اِمنَعِ العَروسَ في اُسبوعِها مِنَ الأَلبانِ ، وَالخَلِّ ، وَالكُزبُرَةِ ، وَالتُّفّاحِ الحامِضِ ، مِن هذِهِ الأَربَعَةِ الأَشياءِ . فَقالَ عَلِيٌّ عليه‏السلام : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، ولِأَيِّ شَيءٍ أمنَعُها هذِهِ الأَشياءَ الأَربَعَةَ؟ قالَ : لِأَنَّ الرَّحِمَ تَعقَمُ وتَبرُدُ مِن هذِهِ الأَربَعَةِ الأَشياءِ . . . . فَقالَ عَلِيٌّ عليه‏السلام : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، ما بالُ الخَلِّ تُمنَعُ مِنهُ؟ قالَ : إذا حاضَت عَلَى الخَلِّ لَم تَطهُر أبَداً بِتَمامٍ ، وَالكُزبُرَةُ تُثيرُ الحَيضَ في بَطنِها وتُشَدِّدُ عَلَيهَا الوِلادَةَ ، وَالتُّفّاحُ الحامِضُ يَقطَعُ حَيضَها فَيَصيرُ داءً عَلَيها . پيامبر خدا ، به على بن ابى‏طالب سفارش كرد و به او فرمود : «اى على! عروس را در هفته اوّلش از شير، سركه، گشنيز، سيب تُرش، از اين چهار چيز، باز بدار» . على عليه‏السلام پرسيد : اى پيامبر خدا ! براى چه او را از اين چيزها باز بدارم؟ فرمود : «زيرا از اين چهار چيز ، زهدان سِتَروَن و سرد مى‏شود . . .» . على عليه السلام [ديگر بار] پرسيد : اى پيامبر خدا ، امّا از اين ميان ، از سركه چرا باز داشته مى‏شود؟ فرمود : «اگر در حالى كه سركه خورده است ، عادت ماهانه شود ، هرگز كامل پاك نگردد ، گشنيز هم حيض را در شكم وى برمى‏انگيزانَد و زادن را بر او سخت مى‏سازد . سيب تُرش نيز حيض شدن او را قطع مى‏كند و اين عارضه براى وى يك بيمارى مى‏شود».كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد ۳ ، صفحه ۵۵۱ ، حديث ۴۸۹۹ ، علل الشرائع ، صفحه ۵۱۴ ، حديث ۵ ، الاختصاص ، صفحه ۱۳۲ وفي

شَكا نَبيٌّ مِن الأنبياءِ إلى اللّه الغَمَّ ، فأمَرهُ بأكْلِ العِنَبِ .
امام صادق عليه‏السلام :
يـكـى از پـيامبران از غـم و اندوه به درگاه خداوند شكوه كرد ؛ خداوند به او دستور داد انگور تناول كند .
المحاسن : ۲ / ۳۶۲ / ۲۲۶۲ منتخب ميزان الحكمة : ۱۴۸

شَكا نَبِيٌّ مِنَ الأَنبِياءِ إلَى اللّه‏ِ عز و جل الغَمَّ ، فَأَمَرَهُ اللّه‏ُ عز و جل بِأَكلِ العِنَبِ
امام صادق عليه‏السلام :
پيامبرى از پيامبران ، به درگاه خداوند عز و جل از اندوه ، شكايت برد . خداوند عز و جل او را به خوردن انگور ، امر فرمود .
الكافي ، جلد ۶ ، صفحه ۳۵۱ ، حديث ۴ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۳۶۲ ، حديث ۲۲۶۲ ، مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۷۷ ، حديث ۱۲۵۶ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۱۴۹ ، حديث ۹ دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۴۰۸

عنه عليه‏ إنَّ ن:وحا شَكا إلَى اللّه‏ِ الغَمَّ ، فَأَوحَى اللّه‏ُ إلَيهِ السلام :
كُلِ العِنَبَ الأَسوَدَ ؛ فَإِنَّهُ يَذهَبُ بِالغَمِّ .
امام صادق عليه‏السلام :
نوح ، از اندوه ، به درگاه خداوند ، شكايت برد . خداوند به او چنين وحى فرستاد : «انگور سياه بخور ؛ چرا كه اندوه را
می برد.
مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۷۷ ، حديث ۱۲۵۵ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۳۶۳ ، حديث ۲۲۶۳ عن فرات بن أحنف وليس فيه «الأسود» ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۱۴۹ ، حديث ۱۰ ، دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۴۰۸ در المحاسن ، واژه «سياه» نيامده است .

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم : كُلُوا العِنَبَ حَبَّةً حَبَّةً ؛ فَإِنَّهُ أهنَأُ وأمرَأُ .
پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
انگور ، را دانه دانه بخوريد ؛ چرا كه گواراتر و خوش‏تر است .
عيون أخبار الرضا عليه‏السلام ، جلد ۲ ، صفحه ۳۵ ، حديث ۸۲ عن أحمد بن عامر الطائي عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم‏السلام ، مكارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۷۸ ، حديث ۱۲۶۰ ، الدعوات ، صفحه ۱۴۸ ، حديث ۳۸۸ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۳۶۲ ، حديث ۲۲۶۱ عن عبد اللّه‏ بن سنان عن الإمام الصادق عليه‏السلاموفي صدره «إذا أكلتم العنب فكلوه…» ، طبّ النبيّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم ، صفحه ۸ وليس فيه «وأمرأ» ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۱۲۳ ، حديث ۱۵ ؛ الفردوس ، جلد ۳ ، صفحه ۲۴۳ ، حديث ۴۷۱۵ عن ، دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۴۱۰ در المحاسن از امام صادق عليه‏السلام و با اين تفاوت كه در آغاز حديث ، چنين آمده است: «اگر خواستيد انگور بخوريد…» .
افي عن عيسى بن عبد الرحمن عن أبيه
دَخَلَ ابنُ عُكّاشَةَ بنِ مِحصَنٍ الأَسَدِيُّ عَلى أبي جَعفَرٍ عليه‏السلام وكانَ أبو عَبدِ اللّه‏ِ عليه‏السلام قائِماً عِندَهُ ، فَقَدَّمَ إلَيهِ عِنَباً ، فَقالَ : حَبَّةً حَبَّةً يَأكُلُهُ الشَّيخُ الكَبيرُ وَالصَّبِيُّ الصَّغيرُ ، وثَلاثَةً وأربَعَةً يَأكُلُهُ مَن يَظُنُّ أنَّهُ لا يَشبَعُ ، وكُلهُ حَبَّتَينِ حَبَّتَينِ ؛ فَإِنَّهُ يُستَحَبُّ .
به نقل از عيسى بن عبد الرحمان ، از پدرش: ابن عُكاشة بن مُحصن اسدى ، بر امام باقر عليه‏السلام وارد شد ، در حالى كه امام صادق عليه‏السلام نيز در حضور ايشان ايستاده بود . امام باقر عليه‏السلام ، انگورى پيش او نهاد و فرمود : «انگور را پير كهن سال و كودك خردسال ، دانه دانه مى‏خورند و كسانى كه گمان مى‏كنند سير نخواهند شد ، سه دانه سه دانه و چهار دانه چهار دانه مى‏خورند ؛ امّا تو ، دو دانه دو دانه بخور ، كه همين مستحب است» .
الكافي ، جلد ۱ ، صفحه ۴۷۶ ، حديث ۱ و جلد ۶ ، صفحه ۳۵۱ ، حديث ۶ عن عيسى بن عبد الرحمن عن أبيه عن جدّه وليس فيه «وكان أبو عبد اللّه‏ عليه‏السلام قائماً عنده» ، الخرائج والجرائح ، جلد ۱ ، صفحه ۲۸۶ ، حديث ۲۰ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۱۱۹ ، حديث ۹ نقلاً عن المحاسن دانش نامه احاديث پزشكي : ۲ / ۴۱۰

پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله
و سلم) درباره فواید خوردن مویز فرموده اند
* بر شما باد مویز؛ چرا که تلخه را مى زداید، بلغم را مى برد، پى را استحکام مى بخشد، خستگى را از بین می برد، خوى را خوش مى سازد، دل را پاک (پیراسته) مى دارد و اندوه (پریشانى) را دور می کند.
* مویز، چه نیکو خوراکى است ، بیمارى را از میان مى برد، خشم را فرو مى نشاند، پروردگار را خشنود مى سازد، بوى دهان را خوش مى سازد و رنگ را صفا مى دهد.
* هر کس به خوردن مویز در حالت ناشتا عادت کند، فهم و حافظه و ذهن ، روزى او مى شود.

امام على (علیه السلام) درباره فواید خوردن مویز فرموده اند:
* مویز، قلب را استحکام مى بخشد، بیمارى را مى برد، حرارت را خاموش ‍ مى سازد و دل را خوشى مى دهد.
خوردن بیست و یک عدد مویز سرخ هر صبح در حالت ناشتا، همه بیمارى ها را دور مى کند، مگر بیمارى مرگ را.

امام صادق (علیه السلام) درباره فواید خوردن مویز فرموده اند:
* هر کس به خوردن بیست و یک مویز سرخ عادت کند، به بیمارى اى جز بیمارى مرگ مبتلا نمى شود.
* اگر قحطى اى به شما رسید، با خوردن مویز، خود را سیر کنید.

امام رضا (علیه السلام) درباره فواید خوردن مویز فرموده اند:
* هر کس مى خواهد حافظه اش زیاد شود، هر صبح در حالت ناشتا، هفت مثقال مویز بخورد.

منابع :
– فصل بیست و هفتم دانش نامه احادیث پزشکى – تالیف محمد محمدى رى شهرى
– فاخره بهبهانی – جام جم
– مریم سجادپور – کارشناس علوم تغذی

گردآورنده:خانم فروغ روشن

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.